
Η ξιφασκία αποτελεί άθλημα χειρισμού (εκπαιδευτικού) ξίφους, που ασκείται με τρία διαφορετικά μέσα:
Κάθε μέσο από τα παραπάνω έχει το δικό του στυλ και έναν σύνολο κανόνων αποκλειστικά δικό του. Ο στόχος κάθε αθλητή είναι ο ίδιος για όλα τα ασκούμενα μέσα, να χτυπήσει κάποιος τον αντίπαλο χωρίς να χτυπηθεί.
Ο αγώνας γίνεται σε δύο φάσεις: στη φάση των ομίλων και σε αυτή των αγώνων άμεσου αποκλεισμού.
Αρχικά οι ξιφομάχοι χωρίζονται σε ομίλους μέχρι το πολύ επτά ατόμων και αγωνίζονται με όλους τους αθλητές του ομίλου που μετέχουν. Οι ξιφομάχοι έχουν τρία λεπτά για να πετύχουν πέντε κτυπήματα που απαιτούνται για να κερδίσουν τον αγώνα. Αν τελειώσει ο αγώνας και κανένας αθλητής δεν έχει πετύχει τα πέντε κτυπήματα κερδίζει ο αθλητής που έχει πετύχει τα περισσότερα. Αν το σκορ είναι ισόπαλο ο αγώνας παρατείνεται για ένα λεπτό, μέχρι ο ένας αθλητής να χτυπήσει πρώτος τον άλλο. Αν και πάλι δεν υπάρξει νικηφόρο χτύπημα, νικητής αναδεικνύεται αυτός που κέρδισε το σχετικό πλεονέκτημα, σε κλήρωση πριν τη διαδικασία της παράτασης.
Από την παραπάνω διαδικασία προκύπτει η αρχική κατάταξη των αθλητών, σύμφωνα με την αναλογία νικών/ηττών και τη συνολική διαφορά των πόντων που έδωσε και δέχτηκε ο κάθε αθλητής.
Με βάση την κατάταξη, ακολουθούν αγώνες άμεσου αποκλεισμού, ώστε οι αθλητές να μειώνονται σταδιακά από 128 σε 64 ,32, 16, 8 κλπ. Οι αγώνες αυτοί απαιτούν 15 κτυπήματα, σε χρόνο 9 λεπτών (3 γύροι των 3 λεπτών με 1 λεπτού ενδιάμεσα διαλείμματα). Σε περίπτωση ισοπαλίας, επαναλαμβάνεται η διαδικασία της παράτασης.
Ο αγωνιστικός χώρος για αγώνες ξιφασκίας είναι η πίστα μήκους 14 μέτρων και πλάτους 2 μέτρων. Οι ξιφομάχοι πρέπει να παραμείνουν στην πίστα ή στον αέρα για να πετύχουν τα κτυπήματα. Ποινές επιβάλλονται αν κάποιος βγει από το μήκος ή το πλάτος της πίστας. Προειδοποιητικές γραμμές είναι σημειωμένες κοντά στο τέλος της πίστας και στις θέσεις εκκίνησης. Για το Ξίφος ασκήσεως στο ένα μέτρο, για το Ξίφος μονομαχίας και τη Σπάθη στα δύο μέτρα. Αν ένας ξιφομάχος υποχωρήσει πίσω από την τελευταία γραμμή, τότε χρεώνεται με ένα κτύπημα.
Οι ξιφομάχοι προσπαθούν να κρατήσουν μια ασφαλή απόσταση ο ένας από τον άλλο. Στη συνέχεια προσπαθούν να μειώσουν την απόσταση, διασπώντας ταυτόχρονα την άμυνα του αντιπάλου για να αποκτήσουν το πλεονέκτημα για την επίθεση. Η ξιφασκία είναι από τα ασφαλέστερα αθλήματα. Τα ατυχήματα είναι εξαιρετικά σπάνια και αφορούν συνήθως σε κακώσεις των κάτω άκρων (δεν οφείλονται στη χρήση του όπλου). Η λευκή στολή είναι σχεδιασμένη για να επιτρέπει στον αθλητή άνεση κινήσεων και να τον προστατεύει από τυχόν τραυματισμό. Η μάσκα, η βέστα, το επιστήθιο, το παντελόνι και το ξίφος πρέπει να πληρούν όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας όσον αφορά τη δύναμη του πλέγματος, την αντοχή της βέστας, του παντελονιού, του επιστήθιου και την ποιότητα της λάμας του ξίφους.
Ο εξοπλισμός στην σύγχρονη ξιφασκία είναι φτιαγμένος από βαμβάκι και νάιλον. Το κέβλαρ προστέθηκε στις καλύτερης ποιότητας στολές έπειτα από το ατύχημα του Smirnov στο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1982 στην Ρώμη. Έχει παρατηρηθεί ότι το κέβλαρ καταστρέφεται από την χλωρίνη και από ακτίνες UV, συνεπώς πλένοντας την στολή ή/και εκθέτοντας την στον ήλιο μπορεί να καταστραφεί.
Τα τελευταία χρόνια άλλα βαλλιστικά υφάσματα, όπως το υψηλής ποιότητας πολυαιθυλένιο, που δεν έχει τα μειονεκτήματα του κέβλαρ, μελετήθηκαν. Επίσης η βέστα (το πάνω μέρος της στολής), το παντελόνι, το επιστήθιο πρέπει να αντέχουν δύναμη έως 800 Newton (1600 Newton για την μάσκα).
ΠΑΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ

Η Ξιφασκία γυμνάζει ομοιόμορφα όλο το σώμα, ασκεί ιδιαίτερα το πνεύμα, βελτιώνει την αυτοπειθαρχία, προσδίδει ευελιξία και δεξιότητα, αναπτύσσει
Ο Αθλητικός Όμιλος Ξιφασκίας Πυλαίας ιδρύθηκε το 2013 από ανθρώπους που αγαπούν και επιθυμούν την ανάπτυξη του Ολυμπιακού αθλήματος της Ξιφασκίας στην πόλη της Θεσσαλονίκης, με σκοπό την συστηματική καλλιέργεια των δυνατοτήτων των αθλητών του στο άθλημα της ξιφασκίας και τη συμμετοχή τους σε σχετικούς αθλητικούς αγώνες και γενικότερα τη ψυχαγωγία τους και τη οργάνωση και συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες με θέμα το συγκεκριμένο άθλημα. Την ανάπτυξη και καλλιέργεια του αθλήματος της ξιφασκίας με θεωρητική και πρακτική διδασκαλία, καθώς και η διοργάνωση αγώνων που θα περιλαμβάνονται στα Πανελλήνια και Τοπικά Πρωταθλήματα και Κύπελλα. Επίσης, η διοργάνωση φιλικών αγώνων και παιδειών ξιφασκίας και η καλλιέργεια και προώθηση των δεσμών συναδέλφωσης και αλληλεγγύης μεταξύ αθλητών και φίλων του αθλήματος. Την ανάδειξη του αθλήματος της ξιφασκίας, καθώς και η υποβολή προτάσεων στις αρμόδιες υπηρεσίες της πολιτείας με σκοπό την βελτίωση των συνθηκών διενέργειας αθλητικών αγώνων και εκδηλώσεων.
ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΞΙΦΑΣΚΙΑ .
Η ξιφασκία είναι αθλητική πρόκληση για τα παιδιά, που θέλουν να ασχοληθούν σε κάτι ασυνήθιστο στις εξωσχολικές τους ασχολίες. Η εκμάθηση της ξιφασκίας θα ωφελήσει και θα βοηθήσει το παιδί στο να είναι ευτυχισμένο και υγιές.
1. Η ξιφασκία μπορεί να εξασφαλίσει στα παιδιά να απολαμβάνουν έναν υγιή και ενεργό τρόπο ζωής. Ασκεί το σώμα και βελτιώνει την εμφάνιση. Δυναμώνει τα οστά, την καρδιά και αυξάνει την αντοχή.
2. Η ξιφασκία χρησιμοποιεί τον εγκέφαλο καθώς επίσης και το σώμα. Είναι ένας πολύ στρατηγικός αθλητισμός, σχεδόν όπως μια φυσική μορφή σκακιού. Διδάσκει τα παιδιά να σκέφτονται και να αναλύουν τον τρόπο που άλλοι άνθρωποι σκέφτονται. Το παιδί θα μάθει πώς να αντιδρά στους αντιπάλους του, αξιοποιώντας τα αντανακλαστικά του.
3. Η ξιφασκία στα παιδιά βελτιώνει την ισορροπία και τη στάση. Θα βοηθήσει το παιδί να αναπτύξει καλύτερη ισορροπία και ευκινησία, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν και σε άλλες αθλητικές δραστηριότητες.
4. Ο συγχρονισμός είναι βασικός στην ξιφασκία. Αυτό τα βοηθάει και στα μαθήματα μουσικής τους και σε άλλες δραστηριότητες.
5. Η ξιφασκία καθιστά τα παιδιά πιο αυτοδύναμα. Το παιδί θα μάθει πώς να δραστηριοποιείται μόνο, και να παίρνει την ευθύνη για τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες του. Πρέπει να μάθει να σκέπτεται, να αναπτύσσει την εμπιστοσύνη για ανταγωνισμό, και να μαθαίνει από τα λάθη του.
6. Η ξιφασκία βελτιώνει τη συγκέντρωση. Θα διδάξει το παιδί πώς να μείνει και να ακολουθήσει τις οδηγίες προσεκτικά. Αυτές είναι σημαντικές δεξιότητες για το παιδί και θα το βοηθήσουν στο σχολείο κατά τη διάρκεια των εκεί δραστηριοτήτων.
7. Η ξιφασκία διδάσκει στα παιδιά την τιμή και το σεβασμό. Τα παιδιά θα μάθουν πώς να αγωνίζονται ακίνδυνα και δίκαια. Η ξιφασκία είναι ένας πολύ ευγενικός αθλητισμός που ενθαρρύνει το δίκαιο παιχνίδι. Θα διδάξει στο παιδί τη σημασία κανόνων καλού ανταγωνισμού. Θα μάθει πώς να κερδίζει και να χάνει με χάρη και να αποδίδει στους αντιπάλους του σεβασμό.
8. Η ξιφασκία διδάσκει τον αυτοέλεγχο. Μπορεί να παρέχει διέξοδο και να μετατρέπει την πίεση, το θυμό και την απογοήτευση σε υγιή ανταγωνισμό. Οι ξιφομάχοι πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχουν τις συγκινήσεις τους και να αποφύγουν τα λάθη.
9. Τα παιδιά που ασχολούνται με την ξιφασκία μαθαίνουν τη σημασία της ασφάλειας. Πολλά παιδιά θα εμπνευστούν για να ασχοληθούν με την ξιφασκία, επειδή έχουν δει τους ξιφομάχους σε ταινίες ή τηλεοπτικά παιχνίδια. Θέλουν να μιμηθούν αυτές τις κινήσεις και να μάθουν πώς να χειριστούν τα ξίφη τους ακίνδυνα, σεβόμενα την ασφάλεια των άλλων.
10. Η ξιφασκία είναι διασκέδαση. Είναι μια από τις δραστηριότητες των παιδιών που ανεβάζει την αδρεναλίνη και που δίνει χαρά κατά την διάρκεια της αθλητικής αναμέτρησης. Βοηθάει τα παιδιά που ενδιαφέρονται για την ιστορία, ή την μυθιστοριογραφία. Εξάπτει την φαντασία και την δημιουργικότητα.
Η ξιφασκία είναι ένα σύγχρονο, σύνθετο άθλημα, που με τη σημερινή του μορφή έχει ιστορία πέντε περίπου αιώνων. Στις αρχές του 16 ου αιώνα εμφανίζονται στην Ευρώπη, οι πρώτες σχολές οπλομαχίας και τα πρώτα συγγράμματα από Ισπανούς, Ιταλούς και Γάλλους όπλο-διδασκάλους. Οι σχολές αυτές βασικό σκοπό είχαν να προετοιμάσουν τους ευγενείς, ώστε να μπορούν να προασπίσουν την τιμή τους κατά τις μονομαχίες και όχι για να λάβουν μέρος σε αγώνες. Όμως αυτές θέσπισαν και εξέλιξαν με την πάροδο του χρόνου το σύγχρονο άθλημα.
Η αρχή όμως της τέχνης του να μάχεσαι με το ξίφος χάνεται στα βάθη των αιώνων.
4000 π.Χ Αναφορές για την ύπαρξη μαχών με ξίφη από τους Αιγυπτίους
2700 - 2200 π.Χ. Γραπτά στοιχεία που μιλούσαν για ξιφασκία από την Κίνα
1200 π.Χ. Παραστάσεις με όπλομάχους να αγωνίζονται, παρουσία διαιτητή και κριτών. Τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια υπήρχε η στρατιωτική τάξη που εκπαιδευόταν στα όπλα. Τα ξίφη της εποχής ήταν δίκοπα. Χαρακτηριστικές είναι οι μονομαχίες του Μενέλαου και του Πάρη καθώς και του Έκτορα και του Αίαντα στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια. Τα ξίφη περιγράφονται από τον Όμηρο, μεγάλα, μυτερά και μακριά.
Ρωμαϊκοί Χρόνοι Οι σκλάβοι ή οι αιχμάλωτοι πολέμων, μονομαχούν για τη ζωή τους και την ελευθερία τους στις αρένες των Ρωμαίων αυτοκρατόρων.
Μεσαίωνας Εμφάνιση προστατευτικών σιδερένιων στολών οι οποίες προσέφεραν πλήρη κάλυψη του σώματος και αυτό, διότι τα όπλα έγιναν μεγάλα, βαριά και αρκετά αιχμηρά. Ιδρύονται οι πρώτες ειδικές σχολές ξιφασκίας και πολύ γρήγορα, το άθλημα διαδίδεται θεαματικά σε όλη την Ευρώπη. Η ξιφασκία αποτελεί την προσφιλέστερη μέθοδο επίλυσης των διαφορών
1474 μ.Χ. Πρώτη εμφάνιση κανονισμών στην Ισπανία
1530 μ.Χ. Καταγραφή τεχνικών στοιχείων που αφορούσε τις θέσεις, γραμμές και αποκρούσεις.
1567 μ.Χ. Ίδρυση Ακαδημίας των όπλων στο Παρίσι
17 ος αιώνας Εμφάνιση στη Γαλλία ενός όπλου ελαφρύτερου και πιο εύχρηστου για άσκηση ( fleuret ).
1780 μ.Χ. Κάλυψη του προσώπου με μάσκα, ενώ μέχρι τότε εθεωρείτο θηλυπρεπές και προσβλητικό.
1815 π.Χ. Εμφανίζονται πλήρη στοιχεία ολοκληρωμένων Εγκυκλοπαιδειών με τα μυστικά του αθλήματος. Δημιουργία σχολών με χαρακτηριστικές διαφορές από Ιταλούς, Ούγγρους και Γάλλους.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι τρείς αυτές χώρες καλλιέργησαν τη ξιφασκία σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα και ακόμα και σήμερα θεωρούνται από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της παγκόσμιας ξιφασκίας. Με την πάροδο του χρόνου, οι Σοβιετικοί και αργότερα οι Γερμανοί αφού αφομοίωσαν πολλά στοιχεία των παραπάνω σχολών, εκμεταλλεύθηκαν τόσο τα σωματικά τους προσόντα, όσο και την ιδιοσυγκρασία και ψυχοσύνθεσή τους, δημιουργώντας αντίστοιχα τις δικές τους σχολές.
Η οπλομαχία εμφανίστηκε στην σύγχρονη Ελλάδα μετά τους εθνικό-απελευθερωτικούς αγώνες του 1821, ως μάθημα στη Σχολή Ευελπίδων, με πρώτο όπλο-διδάσκαλο τον Γερμανό Φ. Μύλλερ. Σπουδαίος δάσκαλος επίσης, της Σχολής Ευελπίδων υπήρξε ο γυμναστής Ν. Πύργος, ο οποίος το 1872 δημοσίευσε ένα πλήρες σύγγραμμα με τίτλο «ΟΠΛΟΜΑΧΗΤΙΚΗ-Ξιφασκία-Σπαθασκία», στο οποίο αναλύονται τα μυστικά της παραδοσιακής οπλομαχητικής. Ο Ν. Πύργος μαζί με τον σύγχρονό του όπλο-διδάσκαλο Ηλιόπουλο, που διατηρούσε τότε ιδιωτική σχολή στην Αθήνα, πίσω από το σημερινό Δημαρχείο, έθεσαν τις βάσεις της Ελληνικής Οπλομαχίας.
Το Ν. Πύργο διαδέχθηκε ο γιός του Λέων Πύργος και κατόπιν εμφανίσθηκε ο Ραϊσης. Ακολούθησαν οι Γάλλοι Peronet , Roger, Clapier και τέλος, ο Ιταλός Geresci από το 1911 μέχρι το 1944 που δίδαξε στη Σχολή Ευελπίδων και στην Αθηναϊκή Λέσχη.
Το 1934, η Στρατιωτική Γυμναστική Σχολή χρησιμοποίησε τον Ούγγρο λοχαγό Barka μέχρι το 1936 που τον διαδέχθηκε ο Ιταλός Perone.
Πρώτος Σύλλογος που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1888, ήταν ο «Όμιλος Φιλόπλων» από την Αθηναϊκή Λέσχη με κατοπινή ονομασία το «Ξίφος», ενώ το 1895 λειτούργησε τμήμα οπλομαχίας στον «Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο». Το 1908, ιδρύθηκε ο «Οπλομαχητικός Όμιλος Αθηνών» και το 1910, ο «Σύλλογος Σκοπευτών και Φιλόπλων» με προπονητή το Ραiση. Στη συνέχεια, ίδρυσαν τμήματα στην Αθήνα, ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος, ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος, ο Αθλητικός Όμιλος Παραδείσου Αμαρουσίου.
Στη Θεσσαλονίκη, το 1901 ιδρύθηκε το Sporting Club με προπονητή τον Ιταλό Milazzo που μετονομάσθηκε το 1913 σε "EX ALIEXI" με προπονητή τον ταγματάρχη Β.Ζαρκάδη και το 1935 τον Α. Γκαζιάνη.
Στην Κέρκυρα, ο καθηγητής της Γυμναστικής Νικολαiδης, καλλιέργησε για πολλά χρόνια την οπλομαχία.
Σήμερα σε ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχουν περισσότεροι από 70 Σύλλογοι που καλλιεργούν το άθλημα.

Στο ξίφος μονομαχίας ολόκληρο το σώμα είναι έγκυρος στόχος
Το ξίφος μονομαχίας είναι απόγονος του μονομαχικού ξίφους. Είναι ίδιο στο μήκος με το Ξίφος Ασκήσεως, αλλά είναι βαρύτερο. Η λάμα είναι διατομής σχήματος "V", περισσότερο δύσκαμπτη. Η αιχμή καταγράφει κτυπήματα 750 γραμμαρίων και πάνω και επίσης έχει μεγαλύτερο προφυλακτήρα για να προστατεύει το χέρι από έγκυρο κτύπημα. Τα πετυχημένα χτυπήματα είναι αυτά που γίνονται μόνο με νύξη.
Αντίθετα από το Ξίφος Ασκήσεως, στο Ξίφος Μονομαχίας ολόκληρο το σώμα είναι έγκυρος στόχος και γι' αυτό δεν χρειάζεται ειδική βέστα. Τα κτυπήματα καταγράφονται με σήματα από ηλεκτρονική συσκευή. Το χτύπημα κλείνει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, ενεργοποιώντας ένα φωτεινό σήμα (κόκκινο ή πράσινο για κάθε αντίπαλο) και ένα χαρακτηριστικό ήχο από τη μηχανή για κάθε κτύπημα. Δεν υπάρχει προτεραιότητα κτυπημάτων στο Ξίφος Μονομαχίας. Αυτός που κτυπά πρώτος κερδίζει ένα κτύπημα, αλλά αν κτυπήσουν και οι δυο μαζί την ίδια στιγμή ή μέσα σε 25 εκατοστά του δευτερολέπτου, κερδίζουν και οι δυο από ένα κτύπημα. Θεωρείται ένα είδος ξιφασκίας που είναι κατά κύριο λόγο τακτικό.
Τα τελευταία χρόνια, γίνεται όλο και πιο συχνό το φαινόμενο εξάντλησης του διαθέσιμου χρόνου για την ανάδειξη του νικητή.

Μεγάλη επιτυχία για τον σύλλογό μας στο Kid's Cup στη Θεσσαλονίκη στην κατηγορία -11!
ΤΜΗΜΑ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Η τέχνη του σπαθιού αφορά την «κλασσική» ξιφασκία, η οποία σιγά σιγά κερδίζει έδαφος και στην Ελλάδα, αποτελεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αθλητική ενασχόληση η οποία
BABY FENCING
Η άθληση για τα παιδιά είναι πρωτίστως μια ευχάριστη δραστηριότητα για αυτά. Τα παιδιά ακολουθούν ένα πιεστικό σχολικό και εξωσχολικό πρόγραμμα με μεγάλες απαιτήσεις από τα μαθήματα τους και μεγάλο αριθμό δραστηριοτήτων. Παράλληλα,
ΤΜΗΜΑ BABY FENCING
| ΔΕΥΤΕΡΑ | ΤΡΙΤΗ | ΤΕΤΑΡΤΗ | ΠΕΜΠΤΗ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | ΣΑΒΒΑΤΟ |
| 17:30-18:30 | 17:30-18:30 | 12:00-14:00 |
| ΔΕΥΤΕΡΑ | ΤΡΙΤΗ | ΤΕΤΑΡΤΗ | ΠΕΜΠΤΗ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | ΣΑΒΒΑΤΟ |
| 18:30-20:00 | 18:30-20:00 | 18:30-20:00 | 12:00-14:00 |
| ΔΕΥΤΕΡΑ | ΤΡΙΤΗ | ΤΕΤΑΡΤΗ | ΠΕΜΠΤΗ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | ΣΑΒΒΑΤΟ |
| 20:00-21:30 | 20:00-21:30 | 20:00-21:30 | 12:00-14:00 |
|
|
Στη σπάθη τα κτυπήματα που προσμετρούνται στο σκορ είναι είναι όλα όσα γίνονται στο σώμα πάνω από τη μέση. Η σπάθη είναι μια μοντέρνα μετατροπή του βίαιου ιππικού ξίφους και έχει το ίδιο μήκος και βάρος με το ξίφος Ασκήσεως. Η διαφορά τους είναι στα κτυπήματα, τα οποία μπορεί να επιτευχθούν με νύξη αλλά και με σπαθισμό, δηλαδή με άγγιγμα με την κόψη της λάμας. Η περιοχή του στόχου είναι όλο το σώμα πάνω από τη μέση. Σε περίπτωση ταυτόχρονου εκατέρωθεν κτυπήματος, ισχύει ο ίδιος κανονισμός της απόφασης του προέδρου, όπως και στο ξίφος ασκήσεως. Οι αγώνες σπάθης χαρακτηρίζονται από την εκρηκτικότητα των αθλητών, καθώς ο χρόνος που απαιτείται για τον κάθε πόντο, σπάνια ξεπερνάει τα 5-6 δευτερόλεπτα και η διάρκεια ενός ολόκληρου αγώνα πλησιάζει τα δύο λεπτά καθαρού χρόνου.
|

Στο ξίφος ασκήσεως τα κτυπήματα που προσμετρούνται στο σκορ είναι όσα αγγίζουν τον κορμό.
Το Ξίφος Ασκήσεως έχει ευλύγιστη λάμα μήκους 110 εκατοστών, ορθογωνικής διατομής, με προσαρμοσμένη στην άκρη μηχανική αιχμή (πούντα), ευαίσθητη στα 500 γραμμάρια. Τα κτυπήματα που μετρούνται στο σκορ είναι αυτά που γίνονται με την αιχμή του ξίφους (νύξεις) και αγγίζουν τον κορμό του σώματος. Η έγκυρη περιοχή του στόχου που αξίζει για τον ξιφομάχο καλύπτεται από μεταλλική αγώγιμη βέστα. Όταν η αιχμή του αντιπάλου κτυπά τη βέστα, η πίεση έχει σαν αποτέλεσμα να κλείνει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα και να δίνει σήμα στην ηλεκτρονική συσκευή, η οποία θέτει σε λειτουργία ένα φως και ένα βομβητή και καταγράφει τον πόντο. Το χρωματιστό φως σημαίνει ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί, ενώ το λευκό φως σημαίνει ότι το κτύπημα έγινε έξω από την περιοχή του στόχου. Οποιαδήποτε στιγμή που καταγράφεται ένα κτύπημα, ο πρόεδρος-κριτής σταματάει τον αγώνα, ακόμα και αν κανένα κτύπημα δεν δίνεται σαν κτύπημα εκτός στόχου. Αν ανάψουν τα έγχρωμα φώτα και για τους δύο αθλητές, ο πρόεδρος πρέπει να αποφασίσει ποιανού ξιφομάχου είναι έγκυρο το κτύπημα. Ως άθλημα, το ξίφος ασκήσεως είναι ιδιαίτερα απαιτητικό σε τεχνική, ταχύτητα και ευλυγισία.